I Love To Hate Him

 by  Leoforos.gr 

I Love to Hate Him – Ντουντού Σεαρένσε

I Love to Hate Him – Ντουντού Σεαρένσε

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Είναι τελικά να μην γίνεις γαύρος. Γιατί αν γίνεις, επιστροφή δεν υπάρχει. Μπαίνει η σαπίλα μέσα σου και ποιος σε σώζει μετά. Νέα απόδειξη ο Ντουντού Σεαρένσε, που μέσα σε λίγα αγωνιστικά χρόνια στη χώρα μας, με τη φανέλα της πιο βρόμικης ομάδας του πλανήτη, έχει αποκτήσει τις ίδιες παρωπίδες και τις ίδιες γελοίες φαντασιώσεις με τους υπόλοιπους πιστούς της γελοίας «θρησκείας» του λιμανιού.

Όλοι οι εγχώριοι τίτλοι δήλωσε ο Βραζιλιάνος, θα επιστρέψουν φέτος στον Ολυμπιακό και χάρισε άφθονο γέλιο σε μικρά και μεγάλα παιδιά. Το πιστεύει πάντως, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Δεν το λέει έτσι στον αέρα. Το έχουν πιστέψει όλοι οι λιμανίσιοι, ξεχνώντας την περσινή τους κατάντια, τον φετινό τους ευρωπαϊκό αποκλεισμό που τους έχει ξανά στην αγαπημένη τους θέση, να βλέπουν δηλαδή τον Παναθηναικό από την άνεση του καναπέ τους, αλλά και την πρόσφατη ωραιότατη σφαλιάρα από το τρίτο πόδι του Τζιμπρίλ.

Μπορεί βέβαια να μην το πιστεύει ο άνθρωπος και να είναι τελικά πιο έξυπνος από τον μέσο γαύρο. Να έχει κάνει δύο στροφές το μυαλό του δηλαδή –άρα δύο στροφές παραπάνω από τους υπόλοιπες «συντρόφους» του στα κόκκινα- και να προσπαθεί να πουλήσει φούμαρο, έτσι ώστε να ξεχαστεί έστω και για λίγο, ότι περιμένουν ακόμα την αγωνιστική του ανάταση εκεί στον Πειραιά, για την οποία άλλωστε γράφουν οι κόκκινες φυλλάδες κάθε δύο μέρες, μπας και γίνει το θαύμα.

Σε αυτήν την περίπτωση θα του το βγάλουμε το καπέλο μας, επειδή οποιοσδήποτε καταφέρνει και αναδεικνύει την πηχτή ηλιθιότητα των θρυλικών κορόιδων, εμάς μας φτάνει και μας περισσεύει. Οπότε δώσ’ τους κι άλλο πάπα Ντουντού. Έχουν χώρο αυτοί, μη φοβάσαι.

I Love to Hate Him – Σίντνεϊ Γκοβού

I Love to Hate Him – Σίντνεϊ Γκοβού

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Θα ήμασταν νομίζω υποκριτές αν δεν λέγαμε κάτι για το φλέγον θέμα των ημερών στην ομάδα μας. Και το θέτω πάνω και από το θέμα προπονητή, γιατί για εμάς τους φιλάθλους, ένας παίκτης που μας φτιάχνει, πιο εύκολα πιάνει θέση στην καρδιά μας από έναν προπονητή που μας φτιάχνει. Εκτός κι αν σε λένε Ζέλικο.

Δεν μπορείς να μην έχεις άποψη για την ιστορία με τον Γκοβού. Ήρθε και τον πιστέψαμε, έπαιξε και τον πιστέψαμε, παραστράτησε και παραπάτησε και τον πιστέψαμε, αλλά κάπου (και παρά τις υπερβολές που διαβάζω τις τελευταίες ημέρες περί οργανωμένου σχεδίου αποπομπής του για να γλιτώσουμε τα λεφτά του συμβολαίου του), πρέπει να σταθεί και αυτός απέναντι με τις ευθύνες του.

Πρέπει να σταθεί υπεύθυνος απέναντι στην ομάδα που ήρθε να εκπροσωπήσει, να σταθεί υπεύθυνος απέναντι στον εαυτό του, αλλά πάνω απ΄όλα να σταθεί υπεύθυνος απέναντι στον κόσμο που τον στήριξε και τον υποδέχτηκε στο αεροδρόμιο. Να σταθεί υπεύθυνος απέναντι στον κόσμο του Παναθηναικού.

Δεν θέλουμε ούτε να ριχτεί στα τάρταρα ούτε να σταυρωθεί, όπως θα πίστευε κανείς διαβάζοντας τις εφημερίδες αυτές τις ημέρες. Θα θέλαμε να μας εξηγήσει γιατί μας γέμισε με τόσες προσδοκίες, μόνο και μόνο για να αφιερώσει τον χρόνο του στα ξενύχτια και τα νυχτοπερπατήματα.

Περισσότερο από όλα, θα θέλαμε να μας εξηγήσει γιατί μας ανάγκασε να τον συνδέσουμε με το τριφύλλι και την πράσινη φανέλα, όταν με κάθε του πράξη αποδεικνύει ότι δεν αξίζει να αναφέρεται στην ίδια πρόταση με αυτά τα σύμβολα που για εμάς σημαίνουν τόσα πολλά.

Ας μας τα εξηγήσει αυτά και μετά ας κάνει ό,τι τον φωτίσει ο Θεός.

I Love to Hate Him – Βασίλης Τοροσίδης

I Love to Hate Him – Βασίλης Τοροσίδης

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Είμαστε οι μόνοι που έχουμε βαρεθεί να διαβάζουμε για τους σκάουτερ και τις ομάδες που έρχονται για τον Τοροσίδη. Πάλι, διαβάσαμε, έρχονται στρατιές από «κατασκόπους» για να τον δουν.

Από την ώρα που ήρθε αυτός ο μαγκάκος της δεκάρας στον Πειραιά, διαβάζουμε συνέχεια για τις αμέτρητες ομάδες που όχι μόνο έρχονται να τον δουν, αλλά ετοιμάζουν και πρόταση.

Με τα λίγα πράγματα που ξέρουμε για το ποδόσφαιρο (δεν έχουμε όσες γνώσεις έχουν οι περπατημένοι και μαθημένοι στο άθλημα γάβροι, τι να κάνουμε), εμείς ξέραμε πως έναν παίκτη τον παρακολουθείς ένα χρονικό διάστημα, βλέπεις αν σου κάνει, τα λες με τον προπονητή της ομάδας σου και εν συνεχεία καταθέτεις πρόταση και τον αγοράζεις.

Με τον αρχιγάβρο Τοροσίδη, αυτός ο κανόνας δεν ισχύει. Τρία χρόνια τον βλέπουν όλοι οι μεγάλοι του εξωτερικού, πάμε για τετραετία, και ακόμα πρόταση δεν θέλουν καταθέσουν. Όμως σύμφωνα με τους γάβρους, εξακολουθούν να τον κοιτάνε, άσχετα με το αν δεν ξέρουμε τι είναι αυτό που δεν τους επιτρέπει να κάνουν κίνηση.

Ίσως φοβούνται ότι οι ομαδούλες τους δεν πρόκειται να είναι στο επίπεδο που έχει μάθει να αγωνίζεται ο Βασίλαρος, ίσως φοβούνται ότι θα πάει σε αυτούς και θα κάνει παράπονα αν δεν του δίνουν ένα με δύο κάλπικα σφυρίγματα ανά αγωνιστική, ίσως πάλι ανησυχούν ότι ένας τέτοιος μάγκας δεν είναι για άλλο λιμάνι πλην του Πειραιά.

Ό,τι και να είναι εμάς η ανησυχία μας είναι πλέον ότι θα πιάσει τα 30 ο μέγας ηγέτης του Γάβρου και δεν θα ξέρουμε ακόμα αν θα πάει στο εξωτερικό. Οι σκάουτερ θα έρχονται βέβαια με κάθε ευκαιρία, αλλά πρόταση δεν θα αφήνουν. Ούτε το γεφύρι της Άρτας δεν τράβηξε τόσο πολύ όσο η περίφημη πρόταση Τοροσίδη.

Κατά τα λοιπά, το έχουν και φόβο οι γάβροι μην έρθουν η Μπάγερν και η Μάντσεστερ και τους πάρουν τον παίκτη. Βαθύς ο ύπνος.

I Love to Hate Him – Θανάσης Γιάχος

I Love to Hate Him – Θανάσης Γιάχος

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Μια χαρά κλίμα έφτιαξε τελικά ο πρόεδρος Βαγγέλας. Μια χαρά πήγαν οι επισκέψεις του στα δωματιάκια, μια χαρά πήγαν οι φωνές και οι φοβέρες του, μια χαρά πήγαν οι συγκαλυμμένες υποσχέσεις του για πιθανούς τραμπουκισμούς.

Το αποτέλεσμα το είδαμε χθες. Ο διαιτητής Θανάσης ξεκίνησε το ματς σε λιμνοθάλασσα, πήγε ένα ημίχρονο σε λιμνοθάλασσα και εν συνεχεία πήγε στο δωματιάκι του για να ξεκουραστεί και να σκουπίσει τα νερά από τα παπούτσια του.

Σε αυτό το κρίσιμο τέταρτο ο διαιτητής Θανάσης θυμήθηκε τις τοποθετήσεις του προέδρου Βαγγέλα, θυμήθηκε τα λόγια του προέδρου Βαγγέλα για τις προδοσίες προς το έθνος, το φανταστικό και θεαματικό ποδόσφαιρο που παίζει η ομάδα του Ερνέστο και αποφάσισε υπεύθυνα και σταράτα ότι δεν είναι δυνατόν ολόκληρος Ολυμπιακός να αναγκάζεται να παίζει στις λάσπες και τα νερά, ειδικά βλέποντας ότι τελείωσε το πρώτο ημίχρονο και η τίμια και ευθυτενής ομάδα του Πειραιά δεν έχει πάρει κεφάλι στο σκορ.

Επιπλέον έχουμε αναγκαστεί απο χθες να διαβάζουμε εμετικά σχόλια, όπου ο Ολυμπιακός παρουσιάζεται ως η ομάδα που έχανε περισσότερα από τις συνθήκες του ματς, επειδή παίζει «όμορφο» ποδόσφαιρο, λες και ο Εργοτέλης είναι καμιά ομάδα θιασώτης του αντιποδοσφαίρου και όχι μια από τις πιο όμορφες «μικρές» ομάδες της κατηγορίας.

Αλλά αφού ο Ολυμπιακός επανέλαβε το έπος της Ηλιούπολης και κατάφερε και πάλι να προστατευθεί από τον άδικο καιρό που θέλει μόνο το κακό του, όλα καλά.

Ο διαιτητής Θανάσης, με τις ευλογίες (και ποιος ξέρει τι άλλο) του προέδρου Βαγγέλα, μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Και όποια ερωτήματα ακουστούν για τις πραγματικά κίνητρα του άσπιλου διαιτητή Θανάση, θα θεωρηθούν κακοήθη και συκοφαντικά.

I Love to Hate Him – Σταύρος Αδαμίδης

I Love to Hate Him – Σταύρος Αδαμίδης

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Για κοίτα που βρήκε φωνή και ο Αδαμίδης κι άρχισε να κελαηδάει. Άκουσε τις φωνές του προέδρου Βαγγέλη και έσπευσε να σηκώσει λάβαρο επανάστασης. Σηκώνει ανάστημα, λέει, η ΑΕΚ στον Ολυμπιακό και σε μας, και κάτι τέτοια.

Τόσο πολύ σε έτσουξε, ρε Αδαμίδη, που σου βγάλανε συμμαχία με τα πράσινα;

Και από πού το βρήκες το ανάστημα, παλικάρι μου, που έχεις και μούτρα να μας τσουβαλιάσεις με τους γάβρους; Άκου ανάστημα. Καταρχήν, κύριε Αδαμίδη, για να πεις ότι σηκώνεις ανάστημα, σημαίνει ότι κάποιος ασχολείται μαζί σου, με την ομάδα σου, με τον λόγο σου. Την τελευταία φορά που κοίταξα, κάτι τέτοιο δεν είχε συμβεί. Αν εσύ βέβαια, θες στην πλάτη τη δική μας να πουλήσεις παπά στους φιλάθλους σου, εμείς δεν έχουμε κανένα πρόβλημα, ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος θα είσαι που πας να φανείς με φόντο το πράσινο. Άλλωστε τόσα χρόνια οι γάβροι έτσι ζούνε.

Αλλά, για να μαζεύεσαι λίγο και να κοιτάς τα της αυλής σου, γιατί το γεγονός ότι κοιμήθηκε ο Θεός και πήρατε μια νίκη απέναντί μας δεν σε κάνει ούτε γνωστικό ούτε ικανό να μιλάς για μας χωρίς εμάς.

Βολέψου εκεί με τον Σπανιόλο σου, παρακάλα και για κανένα δεκάρικο, μπας και πάρετε κανέναν παίκτη από τη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας και άσε τα αναστήματα, τα πρωταθλήματα, και τα χαϊλίκια σε κανέναν άλλο που ξέρει και δεν είναι ιστορικά ο τρίτος και καταϊδρωμένος.

Ρε, για κοίτα που το ρητό με τον χωριάτη και το κρεβάτι τού πάει κουτί .

I Love to Hate Him – Ντιόγκο Λουίς Σάντο

I Love to Hate Him – Ντιόγκο Λουίς Σάντο

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Ακόμα θυμάμαι τα νεύρα μου όταν ο Ντιόγο, που καλά καλά δεν είχε παίξει μια χούφτα παιχνίδια, και με μερικά γκολ στην τσέπη παρουσιαζόταν από τα «ερυθρόλευκα» μέσα ως κάτι μεταξύ Μπατιστούτα και Ιμπραΐμοβιτς.

Τόσο, μάλιστα, μπροστά ήταν σαν επιθετικός μάς έλεγαν αν θυμάστε, που πριν ολοκληρωθεί το μισό του μισού του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος, είχαν μαζευτεί πάνω από το τηγάνι του Πειραιά ένα σωρό scouts από κάθε γωνία της γης, όλοι εκ μέρους των πιο σημαντικών συλλόγων του πλανήτη. Όλοι έβλεπαν στα μάτια του Ντιόγο τον σέντερ φορ της επόμενης δεκαπενταετίας. Μόνο εμείς βλέπαμε μια φούσκα, αλλά τότε επειδή εμείς δεν ήμασταν του κόκκινου μας έλεγαν εγκάθετους και κομπλεξικούς.

Και πέρασε ο καιρός και τα γκολ στέρεψαν και οι βουτιές αυξήθηκαν όπως και τα ξενύχτια, αλλά αυτοί εκεί. Να μας διαβεβαιώνουν όταν ξεκινούσε η κάθε χρονιά, πως αυτή θα ήταν η χρονιά του.

Μάλλον όμως οδηγούμαστε στο οριστικό τέλος και αυτού του πολύ όμορφου κόκκινου παραμυθιού, γιατί μέχρι και στη Βραζιλία που τον έστειλαν για αναγεννηθεί και να γυρίσει «ταύρος», τον πήρανε μυρωδιά. Άλλαξαν τα κόζια στη Φλαμένγκο, έφυγε ο Ζίκο και πρώτο μέλημα του νέου προπονητή, του Βαλντερέι Λουξεμπούργκο, ήταν να πιάσει τον Ντιόγκο και να του πει να γυρίσει στο λιμάνι το οποίο τον έστειλε στη Βραζιλία.

Μέχρι και στην πατρίδα του για άχρηστο τον έχουνε. Λίγο, βουτηχτή και παλτό από τα λίγα. Θα γυρίσει λέει τώρα κατά δω, όπου βάζω στοίχημα ότι οι γάβροι θα γράψουνε για εσωτερική μεταγραφή και για το παρεξηγημένο παιδί που επιστρέφει στον σύλλογο που αγάπησε για να αποδείξει ότι αυτοί που κάποτε έγραφαν για εκείνον τα καλύτερα, δεν είχαν άδικο.

Τα μπαράκια της Αθήνας, πάντως, είμαι σίγουρος πως θα δεχτούν και πάλι με χαρά έναν από τους καλύτερους πελάτες τους. 

 

I Love to Hate Him – Κέβιν Μιραλάς

 I Love to Hate Him – Κέβιν Μιραλάς

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Καμία αντίρρηση ότι στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος ο Βέλγος παγκίτης της Σεντ Ετιέν φαίνεται να κουβαλάει μόνος του τον Ολυμπιακό. Καμία επίσης αντίρρηση ότι έχει βάλει μερικά καλά γκολ και δείχνει να είναι σε δαιμονιώδη φόρμα. Αυτό όμως από μόνο του γιατί δεν φτάνει στους γάβρους; Γιατί δεν μπορούν να επιδείξουν μια στοιχειώδη σοβαρότητα και να μείνουν στα μπράβο προς ένα παίκτη τους;

Αντ’ αυτού, βρισκόμαστε απέναντι σε μια υπερβολή απόλυτα συνυφασμένη στην ερυθρόλευκη φιλοσοφία, η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ βρίσκει παραλληλισμούς μεταξύ του Βέλγου και του Ρονάλντο. Τώρα το ποιον Ρονάλντο δεν έχει και πολύ σημασία για τους γάβρους, αρκεί που γίνεται η σύγκριση. Είτε για το «φαινόμενο» μιλάμε είτε για τον Κριστιάνο, το ίδιο τούς κάνει, αυτό έλειπε να μπορούσαν να ξεχωρίσουν κιόλας.

Όχι και τίποτα άλλο, αλλά το παραπάνω έρχεται κολλητά μετά τις αλλεπάλληλες αναφορές στον Έλληνα Μέσι, τον παγκοσμίου φήμης Φετφατζίδη, τον οποίο επίσης οι βάρβαροι του λιμανιού κάνουν προσπάθειες να τον ντύσουν ως κάτι άλλο, πιο μεγάλο, αρνούμενοι να αποδεχτούν τα ονόματα των παικτών τους, τα πραγματικά τους μεγέθη και το πραγματικό μέγεθος του ίδιου τους του συλλόγου, σε σχέση με τον ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό χάρτη.

Με αγωνία περιμένουμε ποιος θα είναι ο επόμενος που θα φορέσει τη «μάσκα» κάποιου μεγάλου ευρωπαίου ποδοσφαιριστή και με επιπλέον αγωνία περιμένουμε ποτέ κάποιος γάβρος ποδοσφαιριστής θα καταφέρει να είναι και καλύτερος από τη φυσιογνωμία με την οποία συγκρίνεται.

Διότι δεν μπορεί, πού θα πάει, κάποια στιγμή ο Γιαννάκης ο Παπαδόπουλος δεν πρέπει να ανακηρυχθεί καλύτερος του Γκατούζο;

I Love to Hate Him – Άλμπερτ Ριέρα

I Love to Hate Him - Άλμπερτ Ριέρα

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Το ότι οι γάβροι έπρεπε να το φουσκώσουν δεν σηκώνει κουβέντα. Καθαρό επικοινωνιακό τρικ του νέου τους μεγαλομετόχου που από λόγια και φοβέρα σκίζει, η μεταγραφή του Ισπανού μεσοεπιθετικού παρουσιάστηκε από την γάβρικη διοίκηση ως κάτι μεταξύ του μεγαλύτερου γεγονότος που έχει γίνει στη χώρα και της καθόδου του Μεσσία από τους ερυθρόλευκους ουρανούς.

Η πραγματικότητα βέβαια, για όσους έχουν έστω και λίγο μυαλό, είναι πολύ διαφορετική και αυτό το βλέπει κανείς και με γυμνό μάτι.

Ο μεσσίας των γάβρων δεν είναι τέτοιος, ούτε θα γίνει ποτέ. Πρόκειται για έναν μέτριο ποδοσφαιριστή που εξαργύρωσε τη μοναδική καλή του σεζόν μέχρι σήμερα με μια μεταγραφή στη Λίβερπουλ. Εκεί ήταν πασιφανές ότι επρόκειτο για ένα συμπαθητικό παικτάκι και τίποτα παραπάνω και ας μας τον παρουσιάζουνε οι γάβροι ως πυραυλικό εξτρέμ.

Όσοι είχαν αμφιβολίες ακόμα κι εκεί, τον έχουν πλέον μπροστά τους και μπορούν να δουν.

Οι γάβροι προσπαθούν να πείσουν τους εαυτούς τους ότι δεν (ξανα)πιάστηκαν κότσο, αλλά βλέποντάς τον στο ντέρμπι πρέπει να έχουν αρχίσει να τα τραβάνε τα μαλλάκια τους σιγά σιγά.

Το αστείο είναι βέβαια πως η προπαγάνδα τους έχει πάρει τέτοια φόρα, που το τανγκό με τον Πανιώνιο το παρουσιάζουν ως τη «σύγκρουση των αδερφών Ριέρα», λες και μιλάμε για τίποτα παίκτες παγκόσμιας κλάσης και λάμψης, και όχι για έναν Ισπανό απατεωνάκο που μυρίστηκε ρευστό και είπε να έρθει στους αμόρφωτους και άσχετους με την μπάλα γάβρους και τον επίσης άχρωμο ποδοσφαιρικά αδερφό του.

Κατά τα λοιπά, βέβαια, τα κορόιδα συνεχίζουν να πιστεύουν τους γραφιάδες της ομάδας τους, που κάθε τρεις και λίγο μας υπενθυμίζουν ότι είναι απλώς ζήτημα χρόνου μέχρι να φορμαριστεί, να εγκλιματιστεί και να βρει ρυθμό ο πολυδιαφημισμένος τους υπεράνθρωπος.

Καλά κρασιά, θυματάρες.

I Love to Hate Him – Αθλητικός Εισαγγελέας

 

 

 

 

 

 

 

 

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω. 

 Ακούς εκεί ο παλιάνθρωπος ο αθλητικός εισαγγελέας. Που έκατσε και μας αθώωσε για τα όργια του ΟΑΚΑ. Που τόλμησε και μας αθώωσε που είμαστε υπότροποι.

Αν διαβάσεις σήμερα τις γαβροφυλλάδες, μπορεί να νομίζεις ότι αθωωθήκαμε σε δίκη για πολλαπλό φονικό. Μέγα σκάναδαλο λέει ο ένας, ντροπή λέει ο άλλος και άλλες παρεμφερείς κορώνες.

Το θέμα βέβαια είναι ποιοι το λένε και με τι μούτρα κάθονται και τα λένε.

Διότι το να μιλάνε οι γάβροι για υπότροπους και σκάνδαλα πάει πολύ. Το να μιλάνε οι γάβροι για τα αίσχη του ΟΑΚΑ, όταν ο δικός τους τραμπούκος, ο Τάσαρος ο Μητρόπουλος γλυτώνει από οποιαδήποτε ποινή, επειδή κάποιος ξέχασε να πει τι έκανε και επειδή αυτός δεν έχει τον ανδρισμό να πει ακριβώς τι έπραξε, δεν είναι απλώς γελοίο. Είναι πέρα για πέρα εξοργιστικό.

Οποιοσδήποτε έχει δικαίωμα να μιλάει για λάθη, δικαστικές αποφάσεις, ποινές. Οποιοσδήποτε. Από την Πάτρα μέχρι την Αθήνα και από την Αθήνα μέχρι την Θεσσαλονίκη. Αλλά όχι να σηκώνουν και λάβαρο δικαιοσύνης οι γάβροι. Που έχουν κάνει τις γαργάρες και τα συγκαλυμμένα αίσχη στον αθλητικό εισαγγελέα χόμπι και μόνιμη ενασχόληση.

Δεν έχω καν την διάθεση να αναφερθώ σε περιπτώσεις γιατί είναι τόσες πολλές που θα χρειαστώ μια σεζόν ολόκληρη να τα γράφω.

Απλά το αναφέρω γιατί σήμερα όλο και από κάποιο περίπτερο περάσατε αδέρφια και όλο και θα πήρε και το μάτι σας κάποιο από τα γελοία εξώφυλλα των γάβρων.

Ας είναι λοιπόν. Ας τραβάνε τα μαλλιά τους και ας κοπανιούνται για αίσχη και σκάνδαλα, όταν ουσιαστικά κανείς άλλος δεν ασχολείται.

Δείχνουν έτσι πόσο καλά ξέρουν από αυτά, δείχνουν πόσο έχουν το ένα μάτι μόνιμα κολλημένο προς τα εκεί, για την επόμενη φορά που θα χρειαστούν να καλύψουν κάποιο από τα πολλαπλά καφριλίκια τους και δείχνουν για μια ακόμη φορά, με τις τσιρίδες για το ΟΑΚΑ, πόσο τους πόνεσε και πόσο εξακολουθεί να τους πονάει το παλαμάρι του μαύρου κακού (λέγε με και Σισέ) που τους βρήκε εκεί.

 

I Love to Hate Him – Κώστας Μήτρογλου

 
 
I Love to Hate Him – Κώστας Μήτρογλου

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Με ιδιαίτερη χαρά έριξα μια ματιά χθες στις εικόνες του παιχνιδιού του Ολυμπιακού με την Ηλιούπολη. Βέβαια η χαρά θα ήταν διπλή αν ο Ολυμπιακός το είχε φάει το πακέτο και έβλεπε ΚΑΙ αυτή την διοργάνωση από τον καναπέ, αλλά τι να κάνουμε που αυτό το εύθυμο θα πρέπει να περιμένει λίγο.

Αντ’ αυτού απλά έβρισκα ξεκαρδιστικό το θέαμα του Κώστα Μήτρογλου με την ερυθρόλευκη φανέλα. Να τον βλέπω να παλεύει σαν μουλάρι με κινησιολογικά προβλήματα, να χάνει ευκαιρίες, να παλεύει, να χτυπιέται και τελικά να κάνει μια τρύπα στο νερό.

Μου αρέσει να βλέπω τον Μήτρογλου να ταλαιπωρείται. Φτιάχνομαι. Μην αρχίσετε να γράφετε πάλι οι και καλά «πράσινοι» με το κόκκινο αίμα, ότι δεν ξέρω τι λέω. Για όνομα του Θεού πια, με τον συνεχιστή του Βαΐτση στη σιχαμένη ομάδα του λιμανιού. Βλέμμα εγκυμονούσας αγελάδας, ένας πανηγυρισμός που πρέπει να συγκαταλέγεται στους πέντε πιο ηλίθιους όλων των εποχών, κακομαθημένος όπως όλα τα «ερυθρόλευκα» ταλέντα και ελάχιστο εως ανύπαρκτο πρακτικό αποτέλεσμα.

Το κακό είναι πως παρά την εντυπωσιακή μηχανή προπαγάνδας που τον συνοδεύει στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, που με το στανιό τον πήγαν σηκωτό μέχρι την Εθνική, σαν έναν συνδυασμό μεταξύ Αντωνιάδη και Φαν Μπάστεν, έχουν αρχίσει να ξυπνάνε για δαύτονα μέχρι και οι Ολυμπιακοί, γεγονός που εμάς αδέρφια μου, πρέπει να μας στενοχωρεί σφοδρά.

Σκεφτείτε τι ωραία θα ήταν να μην ξυπνάγαν, να τον φούσκωναν κι άλλο τον νέο Βαΐτση τους και να τον καθιέρωναν σαν βασικό φορ του Ολυμπιακού για τα επόμενα χρόνια. Σκεφτείτε τι ωραία που θα ήταν να χάνει ευκαιρίες με το τσουβάλι και να έχει τα πρόβατα από πίσω να του φωνάζουν «δεν πειράζει Κώστα, είσαι Ολυμπιακάρα». Ατελείωτο γέλιο. Και να που να πάνε να μας χαλάσουν την αγνή μας διασκέδαση και να μας πάρουν το σέντερ φορ του μέλλοντος από την πρώτη γραμμή.

Α, ρε Ολυμπιακοί. Για τίποτα δεν είστε ικανοί τελικά. Και στην κωμωδία άχρηστοι είστε. 

 

I Love to Hate Him – Ερνέστο Βαλβέρδε

 
 
I Love to Hate Him – Ερνέστο Βαλβέρδε

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Παρατήρησα ότι ήδη αρκετοί από τους σύντροφους Παναθηναϊκούς θεωρούν τις απόψεις μας κάπως ακραίες. Ας είναι. Εμείς ακούμε όλα τα σχόλιά σας και προσπαθούμε να βελτιωνόμαστε. Για αυτό ακριβώς τον λόγο, το σημερινό «κατηγορώ» προς τον τωρινό προπονητή του Ολυμπιακού δεν έχει να κάνει με την ικανότητά του ως κόουτς, έστω κι αν πιστεύουμε ότι έχει υπερτιμηθεί σφόδρα από τα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, που την επιστροφή του στον πάγκο του Ολυμπιακού στα τέλη του καλοκαιριού την παρουσίασαν μέσες-άκρες ως την έλευση του Μουρίνιο στον πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης.

Το σημερινό μας «κατηγορώ» προς τον κύριο Βαλβέρδε έχει να κάνει με το γεγονός ότι μετά το ντέρμπι δεν τους πούλησε αρκετή παραμύθα. Εμείς, φέρεται να είπε, θα πάρουμε το πρωτάθλημα παίζοντας με αυτό ακριβώς το στιλ με το οποίο χάσαμε το ντέρμπι. Εμείς, φέρεται να είπε, θα συνεχίσουμε να παίζουμε επιθετικά, γιατί αυτοί είμαστε. Προσωπικά θεωρώ ότι μπορούσε και όφειλε να τους φουσκώσει κι άλλο τα μυαλά. Και των παικτών του, αλλά πολύ περισσότερο των οπαδών του Ολυμπιακού που θα τα κατεβάζανε όλα αμάσητα.

Έπρεπε να τους πει ότι όχι μόνο θα κερδίσουν το πρωτάθλημα και το κύπελλο, αλλά ότι με έναν μαγικό τρόπο θα ξαναμπούν και στην Ευρώπη και δεν θα δουν την υπόλοιπη διεθνή ποδοσφαιρική σεζόν από την άνεση του καναπέ τους. Έπρεπε να τους πει ότι εξαιτίας του λαμπρού επιθετικού ποδοσφαίρου που θα παίξουνε, θα τους αναγνωριστεί μια τιμητική διάκριση από τους διοικούντες του ποδοσφαιρικού κόσμου, που θα τους επιτρέπει να αγωνίζονται διά παντός στο Τσάμπιονς Λιγκ χωρίς προκριματικά και χωρίς να μετράνε ποτέ οι πεντάρες, οι τεσσάρες και οι επτάρες που τόσο καλά ξέρουν να χωνεύουν.

Έπρεπε να τους πει ότι επειδή είναι Ολυμπιακός, θα δικαιούνται είκοσι με τριάντα φαλτσοσφυρίγματα το παιχνίδι. Έπρεπε να τους δουλέψει περισσότερο. Πολύ περισσότερο.

Άλλωστε τέτοια πρόβατα που είναι, τι να καταλάβουν;

 

I Love to Hate Him – Γιώργος Αμανατίδης

 

I Love to Hate Him – Γιώργος Αμανατίδης

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Άλλη μια κλασική περίπτωση παίκτη και ανθρώπου που ανδρώθηκε και μεταλλάχθηκε μέσα στη λέσχη ψευτομαγκιάς του λιμανιού, ο Γιώργος ο Αμανατίδης, αν δεν το είχατε αντιληφθεί ήδη, είπε να κατέβει στις δημοτικές εκλογές.

Το πώς βέβαια ένας άνθρωπος που δυσκολεύεται να συντάξει μια πρόταση αποφασίζει ότι είναι ικανός να εκπροσωπήσει μια μάζα λαού, είναι ένα θέμα αρκετά σημαντικό, αλλά περισσότερο σημαντικό και συνάμα εξοργιστικό είναι πώς ο κύριος Αμανατίδης έφτασε τη συλλογιστική του στο σημείο που το μόνο λογικό συμπέρασμα που του απέμενε ήταν να πολιτευτεί.

Υπάρχει προηγούμενο βλέπετε. Πώς να ξεχάσει ή να αγνοήσει κανείς το γεγονός ότι στηριζόμενος στις πλάτες του ανεγκέφαλου λαού του Ολυμπιακού, ο Γιώργος Ανατολάκης έχει βρει πάτημα και εκτελεί την ελληνική γλώσσα από το βήμα της Βουλής;

Πώς να ξεχάσει κανείς, και πολύ περισσότερο ο υποψήφιος πλέον δημοτικός σύμβουλος Γιώργος Αμανατίδης, ότι δεν χρειάζεται κανένα μα κανένα προσόν για να αποκτήσεις πολιτικό λόγο, πέρα από μια δεδομένη ικανότητα να πουλάς με ευκολία την ολυμπιακοφροσύνη σου;

Άλλωστε, αν ξέρει να πουλά ένα πράγμα καλά ο Γιώργαρος, αυτό είναι η ολυμπιακοφροσύνη του. Λαϊκό προφίλ, παιδί του λιμανιού (έστω και αν δεν είναι) και νοοτροπία που ευδοκιμεί σε ανεγκέφαλους. Δεν ξέρω τίποτα από πολιτική, αλλά έχω όρεξη να σηκώσω τα μανίκια μου. Πραγματικά, αν έχει υπάρξει πιο κενή τοποθέτηση, ας μας τη δείξει κάποιος.

Όχι και τίποτε άλλο, αλλά όταν κατέβηκαν κάτι νούμερα τύπου Έφη Σαρρή να πολιτευτούν, δείχνοντας περίπου τις ίδιες γνώσεις και απόψεις, αντιμετωπίστηκαν ως ακριβώς αυτό που ήταν. Νούμερα. Οι Ανατολάκηδες και οι Αμανατίδηδες γιατί εξαιρούνται αυτής της αντιμετώπισης;

 

I Love To Hate Him – Τάσος Μητρόπουλος

 
 
Τάσος Μητρόπουλος

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Χθες δεν μπορούσα να ασχοληθώ μαζί του. Δεν θα επέτρεπα μια τέτοια ημέρα χαράς και θριάμβου να χαλαστεί από το εν λόγω άτομο, που θα ήθελε κάποια ημέρα να λογίζεται ως κύριος.

Σήμερα όμως μπορώ. Γιατί όσο και να προσπαθεί κανείς δεν είναι εύκολο να βρεις πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ψευτονταή και ντεμέκ πειραιώτη από τον Τάσο Μητρόπουλο.

Γιατί στον Τάσο Μητρόπουλο βρίσκει κανείς το ανθρώπινο παράδοξο του ανθρώπου που ενώ κοιμάται στο κορμί ενός δίμετρου, εντούτοις φέρεται και άγεται σαν άνθρωπος που φορά το κορμί ενός ανύπαρκτου, με μπόι κάτω από ένα και τριάντα. Τους ξέρουμε όλοι αυτούς. Τους μικρούς «παλικαράδες» που θα μπουν στον καβγά μόνο σαν εξτραδάκι, μόνο όταν υπάρχει το πλαφόν δέκα ακόμα κορμιών, που εξασφαλίζουν σε αυτούς τους τύπους την ικανότητα να βαρέσουν και να τραμπουκίσουν χωρίς επιπτώσεις. Παλικαριά από απόσταση, ασφάλεια με αριθμούς, φιγούρα εκ των υστέρων.

Ίσως, βέβαια, να μη μας ενοχλούσε τόσο αν αυτός ο εκπρόσωπος της σάπιας ανδρίλας του Ολυμπιακού, τα έκανε αυτά που έκανε στο ΟΑΚΑ τις προάλλες χωρίς να μας χρωστάει και κανένα νοίκι.

Αλλά χρωστάει. Γιατί κάποτε -και εκεί δεν φταίει ο ίδιος, αλλά αυτοί που τόλμησαν να τον φέρουν- αυτός ο άνθρωπος φόρεσε την πράσινη φανέλα. Ως εκ τούτου, για ένα έστω και μικρό χρονικό διάστημα, τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια του γίνονταν υπό την αιγίδα του «τριφυλλιού».

Θα έπρεπε, αν θέλει να λογίζεται πραγματικός άντρας, αυτό να το θυμάται πολύ καλύτερα και να σέβεται το γεγονός ότι τα πραγματικά παντελόνια ξέρουν ποιος του έχει δώσει μέχρι και ένα ψίχουλο φαΐ, μια δεκάρα τσακιστή για να ζήσουν και να πράττει αναλόγως.
Αλλά θαρρώ ότι ο Τάσαρος δεν μπορεί πια μήτε να ακούσει μήτε να δει την αλήθεια και την απλή πραγματικότητα, γιατί οι παρωπίδες του είναι πιο μεγάλες και πιο κακοφτιαγμένες και από τα γουστόζικα κοστούμια του.

Να είναι καλά, λοιπόν, και να κοιμάται ήσυχος, στα χωράφια της ομάδας του υπάρχουν άνθρωποι που τον πιστεύουν. Οι υπόλοιποι, μέσα και έξω, μια χαρά διασκεδάζουν. 

 

I Love To Hate Him – Ολυμπιακός-απλά!

 
 
Ολυμπιακός-απλά!

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Ντέρμπι περιμένουμε και δεν μπορούμε να απομονώσουμε κάποιον από την λαομίσητη ομάδα του Ολυμπιακού και να αποφασίσουμε ότι αυτός το αξίζει παραπάνω.

Θα ήταν άδικο για όλους εκείνους τους παίκτες και τους φιλάθλους που έχουν αφιερώσει την ζωή τους στο πιστεύω τους. Στο απόλυτο σύμβολο της φαιδρότητας ετούτου του τόπου.

Το να είσαι Ολυμπιακός, όπως και το να είσαι οπαδός οποιαδήποτε ομάδας, είναι απόφαση ζωής. Όπως εμείς γινόμαστε Παναθηναικοί πιστεύοντας σε ένα κάποιο σύνολο αθλητικών αξιών, που καταφέρνουν να ισορροπούν το κυνήγι της νίκης, με το καλό και αρεστό στο μάτι και την ψυχή ποδόσφαιρο, έτσι το να γίνεσαι Ολυμπιακός σημαίνει ότι δεσμεύεσαι, είτε ως παίκτης είτε ως φίλαθλος, στο κυνήγι της εύκολης λύσης.

Απορροφάς κάθετι που μπορεί να σου προσφέρει τον γρήγορο δρόμο, την παράκαμψη προς την κορυφή και την επιτυχία. Γίνεσαι μια φυσιογνωμία που θεωρείς ότι η προσπάθεια που καταβάλεις για τις κατακτήσεις σου, ουδεμία σημασία δεν έχει, από την στιγμή που φοράς την πρωτιά στο πέτο σου, σαν παράσημο πολέμου. Κερδίζουμε πρώτα, κοιτάμε σε πόσα κορμιά έχουμε πατήσει δεύτερο.
Επιπλέον το να είσαι Ολυμπιακός, είτε ως παίκτης, είστε ως φίλαθλος, σε κάνει αρωγό της γαργάρας και θιασώτη της επιλεκτικής μνήμης.

Επιλέγεις να μιλήσει μόνο όταν αυτό είναι συμφέρον για σένα, ξεχνώντας το γεγονός ότι αντιπροσωπεύεις την σύγχρονη χούντα του ποδοσφαίρου, ένα καθεστώς που έχει καταδικάσει το ελληνικό ποδόσφαιρο στην πλήρη ανυποληψία διεθνώς και κάνεις γαργάρα μέσω κάθε σου κίνησης, την στάση που θεωρητικά σου παρέχει η όποια τιμιότητα και αγνότητα του δαφνοστεφανωμένου στο στήθος και η σύγχρονη μαγκιά του λιμανιού που σε γέννησε.

Μάλλον ας ξεγράψουμε το τελευταίο. Πολλά γίνονται στα λιμάνια τις σκοτεινές ώρες. Δεν θα θέλαμε για κανένα λόγο να θίξουμε τις προτιμήσεις και τα χόμπι σας. Καλώς να μας έλθετε απόψε.

 

I Love To Hate Him – Αβραάμ Παπαδόπουλος

 
 
I Love To Hate Him – Αβραάμ Παπαδόπουλος

 

Θα μπορούσε να είναι το τέρας δίπλα στην πεντάμορφη, καθώς ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, ένας Μέλμπεργκ αντί κάποιων εκ των βασικών κεντρικών αμυντικών μας, καθόλου δεν θα μας ξένιζε ως εικόνα.

Αλλά το τέρας δίπλα στον Σουηδό, φτάνει για να μας κάνει να ξεχάσουμε οποιαδήποτε συναισθήματα σεβασμού, μπορεί να μας γεννάει κάποιο εκ των μελών της αμυντικής διάταξης των ερυθρόδερμων. Γιατί μόνο ένας γάβρος θα μπορούσε να αγαπήσει τον Αβραάμ Παπαδόπουλο. Μόνο ένας γάβρος θα μπορούσε να κορδώνεται σαν γύφτικο σκεπάρνι, επειδή στην καρδιά της άμυνάς ου, ζει και βασιλεύει το πνεύμα του πρώην χασάπη, νυν βουλευτή –και μπράβο σε όσους τον ψήφησαν, να τον χαίρονται – Γιώργου Ανατολάκη.

 

Μόνο ένας γάβρος θα μπορούσε να έχει αναγάγει σε ολυμπιακάρα, σε σύμβολο της αθλητικής του ηθικής έναν άνθρωπο που χτυπάει πρώτα και σκέφτεται μετά, έναν Ούνο των γηπέδων που κάλλιστα μπορεί να κόψει καριέρα αντιπάλου στον βωμό της όποιας ερυθρόλευκης αυταπάρνησης.

 

Φουλ μισητός και ατιμώρητος επι σειρά ετών, η διεθνοποίηση του Αβραάμ – ή του Αβράμη όπως έχει καθιερώσει την ονομασία γνωστός δημοσιογράφος υπηρέτης του ερυθρόλευκου σκοπού- μέσω του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος, έχει δυστυχώς καλύψει στα μάτια πολλών ουδέτερων τον πραγματικό χαρακτήρα ενός επαγγελματία ποδοσφαιρικού «δολοφόνου», αλλά στα λημέρια τα δικά μας, οι όποιοι πόντοι κερδίζει από τις αναιμικές του εμφανίσεις με το εθνόσημο στο στήθος πάνε περίπατο.

 

Γιατί εδώ που τα λέμε δεν είναι καν ένας πολύ καλός αμυντικός. Απλά τυχερός. Τυχερός που στα σκουλήκια τα αρειανά πούλησε ηγετικό παπά και αυτοί οι κακόμοιροι τον πίστεψαν, τυχερός στον Ολυμπιακό που έσπασε ο διάολος το ποδάρι του και βρέθηκε ένας αμυντικός κλάσης να μην τον κάνει να φαίνεται πόσο πραγματικά ρηχός είναι παικτικά και επιπλέον τυχερός που και στην εθνική ομάδα έχει διάφορους χαμάληδες που καλύπτουν τα άφθονα λάθη του.

 

Στο αυριανό ντέρμπι, δεν εικάζουμε απλώς για τα βρώμικα χτυπήματα που θα μοιράσει χωρίς να πάρει έστω και μια κίτρινη. Τα περιμένουμε, μην σας πω ότι τα θέλουμε κιόλας. Γιατί η δικιά του λύσσα και μαζί του αυτή όλων των ερυθρόδερμων θα κάνει την δεδομένη πράσινη νίκη, ακόμα πιο γλυκιά. Γιατί τα δίφραγκα τέλειωσαν και ούτε με την αλητεία θα πάνε ταμείο.

 

I Love To Hate Him – Βαγγέλης Μαρινάκης

 
 
I Love To Hate Him – Βαγγέλης Μαρινάκης

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω. 

Η νέα εποχή του Ολυμπιακού. Έφυγε το Κοκκαλιστάν, ήρθε ο χρυσός αιώνας του Μαρινάκη. Δύο πρόεδροι σε έναν. Τουλάχιστον έτσι φάνηκε στην αρχή. Από τη μία ένας σκληρός προστάτης της Ολυμπιακής ιδέας, μια πρόταση που από μόνη της φαντάζει αστεία, από την άλλη ένας υπέρμαχος του ελληνικού ποδοσφαίρου, ταγμένος στην προστασία του από κάθε λογής διαιτητική απειλή, κάθε λογής κίνηση που θα τολμούσε να βρωμίσει τη Superleague.

Και μετά ήρθε ο αποκλεισμός από τη Μακάμπι και κατάλαβες ποιος είναι. Κοτζάμ μαντράχαλος να κοπανιέται σαν κακομαθημένο μαθητούδι του δημοτικού και να απειλεί παίκτη και προπονητή ότι δεν θα γυρίσουν με το αεροπλάνο της αποστολής. Κάφρος στο κορμί σοβαρού. Αλλά τελικά, μήπως αυτοί δεν είστε; Και αναρωτιέστε μετά γιατί σας μισεί όποιος δεν είναι οπαδός σας; Γιατί από την κορυφή ως τα νύχια, είστε αυτοί που αντιπροσωπεύουν όλα τα στραβά του Νεοέλληνα. Επί χρόνια τόσο κακομαθημένοι, που το οποιοδήποτε στραβό έρθει στην πόρτα σας, σημαίνει αυτομάτως ότι κάποιος φταίει εκτός από εσάς και άρα κάποιος πρέπει να τιμωρηθεί. Πάντα εκτός από εσάς.

Για τα χάλια σας, λοιπόν, έχετε τον ιδανικό πρόεδρο. Έναν κύριο που ουδέποτε θα στρέψει τα πυρά προς τα μέσα, που στο μιλητό θα είναι δίκαιος, αλλά στην πράξη θα επιβεβαιώνει το χρυσό ρητό που κάποτε αποτύπωσε το τσιράκι σας ο Μητρόπουλος: Ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδίζουν και όλοι οι άλλοι να πάνε να… Απλά σε αυτήν τη μοντέρνα έκδοση προέδρου σας, σε αυτήν τη νέα εποχή της απεχθέστατης σε όλα τα επίπεδα και αθλήματα ομάδας σας, φτάνει να κερδίζει ΜΟΝΟ ο Ολυμπιακός. Τότε όλα είναι ιδανικά και δίκαια.

Το πρωτάθλημα δεν είχε καλά καλά ξεκινήσει και ο πρόεδρος Βαγγέλης μιλούσε για εθνική προδοσία, για το πέναλτι στο «Βικελίδης». Με άλλα λόγια, είναι ένας τυπικός Ολυμπιακός. Με σοβαρά κενά και στον τομέα της ελληνικής ιστορίας. Αλλά κανείς δεν έτρεξε να πει το πασιφανές. Πρόεδρε, σε μια χώρα που έχει ζήσει στο πετσί της τι σημαίνει προδοσία από μέσα και από έξω, και έχει χάσει γιους και κόρες για τούτο, είναι τουλάχιστον άμυαλο να αναφέρεσαι σε αυτό όταν μιλάς για το ποδόσφαιρο. Αλλά τι καθόμαστε και λέμε. Αυτά είναι που τους κάνουν Ολυμπιακούς και εμάς όχι. Ας κάνουμε τον σταυρό μας. Και πάμε για το ντέρμπι.

 

I Love To Hate Him – Μάρκο Πάντελιτς

 
 
I Love To Hate Him – Μάρκο Πάντελιτς

Εδώ που ήρθατε αντιπαθούμε, μισούμε, δεν μας αρέσει οτιδήποτε μη παναθηναϊκό. Οτιδήποτε ολυμπιακό. Οτιδήποτε δεν πάει με το πράσινο. Προσπαθούμε να το εξηγούμε με κουβέντες απλές, για να συμμετάσχουν στην κουβέντα και άτομα μη πράσινου χρώματος που ενδεχομένως χρειάζονται μια βοήθεια. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Σου γυρίζουν τα έντερα και μόνο που τον βλέπεις. Αντιαισθητικό παρουσιαστικό, κλεφτοκοτάς σίγουρα, σκέφτεσαι. Τουλάχιστον κοιμόμαστε ήσυχοι, γιατί ξέρουμε ότι τέτοιες φάτσες δεν θα φόραγαν ποτέ τη φανέλα μας. Θα έφταναν στην Παιανία και όπως κατέβαιναν από το φορτηγό που τους έφερε, έτσι θα έφευγαν. Στον Πειραιά όμως όχι μόνο γίνεται δεκτός με τυμπανοκρουσίες, αλλά στο πρόσωπό του βλέπουν οι γάβροι τον νέο τους ήρωα.

Ο κλεφτοκοτάς Πάντελιτς, βέβαια, έχει καταλάβει πού βρίσκεται. Κάθε πέντε λεπτά έχει έτοιμη δήλωση για το μεγαλείο της ομάδας και του κόσμου της, κάθε έξι λεπτά θυμάται να μιλήσει για τίτλους, κάθε εφτά λεπτά για το πόσα τέρματα έχει φυλάξει για τον Παναθηναϊκό. Οι γάβροι παραληρούν.

Κακόμοιρος και κακομοίρηδες. Καλά-καλά δεν ξεκίνησε η χρονιά και ο κοντός από τη Σερβία δεν μπορεί ούτε στη γυμνή από κόσμο επίθεση του Ολυμπιακού να βρει θέση, με τον υπερπροπονητή της Προοδευτικής της Ισπανίας να τον αφήνει στον πάγκο για να παίξει στη θέση του κάποιον Μιραλάς, που βέβαια πριν έρθει στην ομάδα τους, οι γάβροι νόμιζαν ότι είναι κάποιο σπάνιο άρωμα αεροδρομίου.

Και τα δύο γκολ που έβαλε, δείγματα μεγάλου γκολτζή κάπου διάβασα, και καταλαβαίνεις ότι γάβρος το έγραψε. Που με το πρώτο πάει να φάει τα μούτρα του, στέκεται τελικά και το βάζει με το ζόρι και με το δεύτερο, ούτε ότι μπήκε δεν θυμόταν. Κάπου πήδηξε, κάπου βρήκε και έφυγε να πανηγυρίσει με τα κορόιδα.

Φαντάσου ότι μέχρι και οι γαβροφυλλάδες το αλλάξανε το τροπάριο με το ντέρμπι να πλησιάζει και από εκεί που μας λέγανε ότι βρέθηκε το αντίπαλο δέος του Σισέ, τώρα έχουν κάνει μόκο, αναμάσησαν τη σέρβικη τσίχλα και μας παρουσιάζουν για «πραγματικό» αντίπαλό του τον αρωματικό Μιραλάς, που οι ίδιοι πριν από λίγο καιρό άρχισαν να τον σπρώχνουν ως ένα πιθανό μεταγραφικό λάθος.

Με άλλα λόγια, ήρωας στο αεροδρόμιο το απεχθές Σερβάκι, ήρωας στην παρουσίαση το απεχθές Σερβάκι, φούσκα στην πραγματικότητα το απεχθές Σερβάκι.

Δείτε με τι φτιάχνονται οι άνθρωποι και σκεφτείτε πόσο αστείο είναι που το έχουν πιστέψει ότι με κάτι τέτοιους θα πάρουν και πρωτάθλημα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s